زمان عجيبي شده. چند صباحي قدر همديگرو مي دونيم و بعدش هيچ. تا وقتي به هم نياز داريم به فكر همديگه ايم و بعد اون...؟! هنوز زمان زيادي از اختراع تلفن نمي گذره. فك كنم همين شنبه بود كه مردم براي ديدن همديگه مجبور بودن با اسب و شتر خودشون رو به مقصد برسونن. البته ميزبان رنج سفر رو از تن خسته مسافرا بيرون مي كرد.
صميميت ، كلام اول و آخر بود.
يكشنبه: يكشنبه بود كه تلفن اختراع شد. خير سرمون يك گام از پيشرفت رو پيموديم. ديگه ملت مجبور به سفر طولاني نبودن. زنگ مي زدن احوال خان داداش و خان دايي رو مي پرسيدن. گذشت... . شب خوابيدند تا صبح شاهد خلاقيت ديگه اي باشند. ابتكاري جديد: اينترنت. علاوه بر تلفن زدن مي شد كاراي ديگه اي هم كرد. ماله شيطونا بود. عصر همون دوشنبه تاريخي تلفن همراه هم اختراع شد. ديگه حتي تو رفت و آمدها هم ميشد مكالمه كرد. تكنولوژي مردم رو به هم نزديك تر كرد. جالب بود. هيچ كس احساس تنهايي نمي كرد. (شعار نيست ها) . سه شنبه صبح مردم بعد مدتي بازي كردن با موبايلشون (تلفن همراهشون) شاهد يك پديده عجيب بودن. پديده اي كه ميشه باهاش حتي حرف هايي كه قابل گفتن نبود رو هم گفت. مثلا واقعا ضايع بود زنگ بزني شوهر خاله ات و يك لطيفه تعريف كني. ميگفتن طرف كم داره (بلا نسبت). ولي با يك sms راحت كارمون رو انجام ميداديم.
يكشنبه: يكشنبه بود كه تلفن اختراع شد. خير سرمون يك گام از پيشرفت رو پيموديم. ديگه ملت مجبور به سفر طولاني نبودن. زنگ مي زدن احوال خان داداش و خان دايي رو مي پرسيدن. گذشت... . شب خوابيدند تا صبح شاهد خلاقيت ديگه اي باشند. ابتكاري جديد: اينترنت. علاوه بر تلفن زدن مي شد كاراي ديگه اي هم كرد. ماله شيطونا بود. عصر همون دوشنبه تاريخي تلفن همراه هم اختراع شد. ديگه حتي تو رفت و آمدها هم ميشد مكالمه كرد. تكنولوژي مردم رو به هم نزديك تر كرد. جالب بود. هيچ كس احساس تنهايي نمي كرد. (شعار نيست ها) . سه شنبه صبح مردم بعد مدتي بازي كردن با موبايلشون (تلفن همراهشون) شاهد يك پديده عجيب بودن. پديده اي كه ميشه باهاش حتي حرف هايي كه قابل گفتن نبود رو هم گفت. مثلا واقعا ضايع بود زنگ بزني شوهر خاله ات و يك لطيفه تعريف كني. ميگفتن طرف كم داره (بلا نسبت). ولي با يك sms راحت كارمون رو انجام ميداديم.
زدن sms چند خوبي داره : مثلا كمتر هزينه مي كنيم، يا تا وقتي delivered بشه كلي هيجان داره، علاوه بر گيرنده يه ملت ازش بهره مي بردند و همچنين از اونجايي كه جواب خون رو با خون ميدن و جواب sms رو با Sms پس حتما يه دونه ترگل ورگلش واسمون مياد. ديگه زنگ زدن و احوال پرسيدن قديمي شد. sms هم زياد شده بود و خرج ورمي داشت. وقتي بهترين دوستامون sms مي زندن با اكراه يه دونه يك صفحه ايش رو پيدا مي كرديم و براشون مي فرستاديم. كم كم مد روز تك زدن شد. آخه روز عوض شد. ديگه چهارشنبه بود. جالب اين بود كه همه كارها با يه تك زدن حل ميشد. كلي معني داشت. مثلا اينكه چاكرتيم به مولا ، كارمو انجام دادي؟ ، كجايي بدو دير شد، يه نگا بهم بندازو يا فضولي تو بيدار بودن و نبودن مردم و خيلي هاي ديگه.... . البته اينا با معني هاش بود بي معني هاش كه ديگه بماند. تكنولوژي خواست خدمت كنه ولي در واقع صميميت ها رو كم كرد. البته از حق نگذريم ما از اين ابداع درست استفاده نكرديم.
بعد چند سال دوستي و همكلاس بودن و بگوبخند، جواب تك رو هم با كلي منت و اكراه مي ديم.
حالا صبح پنج شنبه است. روز اميد. مي خوايم از تكنولوژي درست استفاده كنيم. مي خوايم ديگه بگيم واقعا كسي تنها نميمونه. البته اينو همه باهم بايد بخوايم ... از ته دل.
هم اكنون نيازمند ياري سبزتان هستيم.
حالا صبح پنج شنبه است. روز اميد. مي خوايم از تكنولوژي درست استفاده كنيم. مي خوايم ديگه بگيم واقعا كسي تنها نميمونه. البته اينو همه باهم بايد بخوايم ... از ته دل.
هم اكنون نيازمند ياري سبزتان هستيم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر